night-on-a-island-in-greece

Dromen moet je waarmaken

Voor degene die mijn vorige blog ook hebben gelezen over colleges, weet dat ik niet altijd mijn aandacht erbij kan houden. Ze zijn lang en eentonig. Tenminste, niet allemaal. Er bestaan ook inspirerende colleges waar ik zelfs vooraf naar uit keek. Als hint kregen we een paar dagen van te voren een link met een zin erboven.

“Follow your dreams”.

Iedereen heeft dromen. Van het openen van een eigen kledingwinkel tot verre reizen maken. Veel mensen laten het echter bij een droom. Geld en moeite zitten in de weg en veel mensen blijven zitten op die ene bureaustoel. Om er op je 67e vanaf te gaan en achter de geraniums te gaan zitten. En nog steeds zweeft die ene droom door je hoofd. Had ik maar…. Maar nu is het te laat. Doodzonde natuurlijk.

Het stel dat een gastcollege kwam geven, nam wel de stap. Zij sprongen in het diepe en gingen hun droom achterna. Maar wat is die droom dan? Op een bijzondere en aparte manier van Denemarken naar Istanbul. Hoe ze precies op die droom kwamen weet ik niet, dat het een bijzondere reis werd wel. Met alle bagage en twee kinderen stapten ze in een kajak en vertrokken ze. Elke dag legden ze een afstand van zo’n twintig kilometer af. Aan het einde van de dag gingen ze ergens aan land en werd de tent opgezet. Eten maken, kampvuur erbij en hopen dat er geen politie komt. Door Nederland, België en Frankrijk gingen ze richting de eindbestemming. De lokale bevolking speelde een grote rol in hun reis. Zo aten ze vaak bij andere gezinnen en leerden ze lokale gebruiken en tradities. De foto’s die we te zien kregen lieten ons vier hele gelukkige mensen zien (met kids erbij). Geen burn-out, maar een glimlach van oor tot oor op elke foto. Wauw! Stiekem zou ik dat ook wel willen.

Gewoon doen wat je echt wil en niet het standaard pad bewandelen. Mensen in mijn omgeving vonden het al “anders” dat ik een tweejarige opleiding ging volgen i.p.v. eentje van vier jaar. “Wat kan je daar nou mee?” klonk het vaak. Nou ik hoop wel iets anders is het tijdverspilling natuurlijk. Nou is deze opleiding volgen geen grote droom van me, ik kies wel een iets andere weg dan anderen. Tot nu toe bevalt dat prima. Het is een nieuwe weg die je volgt. Ik zal zelf onderweg nog regelmatig asfalt moeten aanbrengen om verder te kunnen. Zo is het vinden van een stage een hele opgave. Maar het heeft ook wel iets. Juist omdat het net even anders is, ga je anders naar dingen kijken. Je wordt wat creatiever en gaat dingen anders aanpakken. Dat trekt mij wel.

Maar om dan toch nog even terug te komen op grote dromen. Staatsloterij winnen, elke dag in een hangmat liggen, zwemmen in een azuurblauwe zee en aan cocktails nippen. Yes please! Volgens een docent moeten we het “gewoon doen”. Oké dan maar. Ik ga maar even heel snel een nieuwe voorraad loten halen en heel hard hopen op het beste 😉

 

Een gedachte over “Dromen moet je waarmaken

Geef een reactie