Een levensgenieter minder

wpid-img-20150712-wa0000.jpg

Als de dag van gisteren weet ik nog dat het zomervakantie was en we uitgingen. Na een hele dag op het strand was m’n neus weer behoorlijk verbrand zoals eigenlijk alle andere jaren. Ik heb geen idee hoe het kan, maar elke jaar kan ik altijd door het leven als clini clown die tijd van het jaar. Met z’n allen zaten we op de bank nog even hart van Nederland te kijken om vervolgens weg te gaan.

Ik zie je nog lopen. Je was behoorlijk breed en wij dames vonden het niet erg om achter je te lopen. Zo konden we je gespierde armen zien en je horen lachen. De hele avond heb ik je met een grote glimlach rond zien lopen. Wat was jij gelukkig zeg! Je leek het wordt chagrijnig niet te kennen en straalde de hele avond. Meisjes keken naar je en wilde je aandacht. En jij wilde niets liever. Je genoot van al het moois van het leven of het je laatste dag was. Dat was zo mooi om te zien. Noem het roekeloos, ik noem je een levensgenieter.

Het moet dan ook wel bijna zeker zijn dat jij de laatste dag van je leven geleefd hebt of het je laatste dag op aarde zou zijn. Muziek, vrienden en lol  maken. Meer had jij niet nodig om te genieten. En het is goed dat je dat deed. Dit keer was het je wel laatste dag. Hier beneden in jouw wereld waar alles kon en mag. En waar je ook alles deed dat kon en mag.

Vanaf boven kijk je nu naar beneden en zie je dat er iets mist. De zon schijnt niet meer en de positiviteit is weg. We zijn een levensgenieter armer. En daarmee een bijzonder iemand.

Rust zacht Remco.

Vooraan, dragend een roze shirt.

Een gedachte over “Een levensgenieter minder

Geef een reactie