worden-wie-je-bent-960x960

Worden wie je bent

Twee weken geleden had ik eigenlijk nog geen idee wat die studie van mij nou precies inhield. Iets met communicatie en het kruisen van verschillende media. Maar wat je er precies mee ging doen was me nog een beetje onduidelijk. Het voelde vanaf de eerste seconde wel meteen vertrouwd aan. Het gebouw is klein en knus wat bijdraagt aan dat fijne gevoel. Soms kom je gewoon ergens en dan weet je dat het goed zit. Daar zijn niet zozeer woorden aan te verbinden, maar eerder gevoelens. En gevoelens kun je soms niet uitdrukken. Die fijne kriebeling geeft je alleen een goedkeurend knikje vanbinnen dat je op het goede pad zit. Dat je de richting op gaat die je moet gaan. Dat gevoel heb ik nu erg.

Vorige week kregen we de eerste opdrachten en meteen ook ons eerste project. Terwijl mijn teamgenoten al helemaal wegwijs zijn in de wereld van concepten en presenteren is het voor mij nog nieuw. Of ik een nieuwe jas koop eigenlijk. Hij zit me als gegoten en de kleur is om op verliefd te worden. Maar wanneer draag je hem? En hoe? De kleine onzekerheden waar je even doorheen moet. Even ongemakkelijk, maar zodra je je draai gevonden hebt zit hij perfect. En wil je eigenlijk nooit meer afscheid nemen van die fijne jas. Je tweede huid is samengesmolten met je eerste huid. Iets waar je eerst nog over twijfelde.

De manier waarop je wordt behandelt is een stuk volwassener. Iets waar ik al veel langer aantoe was. Ik mag dan nog maar achttien jaar zijn, volwassen gedraag ik me al langer. Strafwerk en nablijven vond ik altijd maar kinderachtig. Hier doen ze daar gelukkig niet aan. Wie z’n opdrachten niet maakt en niet naar de lessen komt moet het zelf maar oplossen. Begeleid worden aan je handje door de school jaren is verleden tijd. Zoek het maar uit. En vind je eigen manier. Iets waar je uiteindelijk ook naartoe wilt. Worden wie je bent noemen ze het ook wel. Jezelf ontwikkelen tot de persoon die je echt bent. Groeien. Leren. Vallen en weer opstaan. School is een grote speeltuin. Of survival plek. Voor de een voelt het meer als een speeltuin, voor de ander meer als een verplichte opgave. Voor mij in ieder geval niet. Ik ben nu eindelijk op de plek waar ik diep van binnen altijd al wilde zijn. Exact deze opleiding had ik niet voor ogen. Per toeval ben ik hier in beland. Per toeval ben ik halverwege linksaf geslagen waar de anderen rechtdoor gingen. Mijn weg lijkt zoveel leuker dan die simpele snelweg rechtdoor. Ik word ook een stuk gelukkiger van die weg linksaf. Het brengt me ergens waar ik anders nooit was gekomen. Waar ik eigenlijk nooit was geworden wie ik echt ben.

Mezelf.

Een gedachte over “Worden wie je bent

Geef een reactie