SAM_1466

Zomervakantie #3

De Fransen beginnen steeds meer te lijken op de Gooische vrouwen uit een van m’n laatste blogposts. Levensgenieters pur sang. Mijn Franse buurjongetje aan de overkant kijkt me altijd maar raar aan als we om 18:30 al gaan eten. Hier is het niet gek als je pas om 20:00 uur gaat eten en om een uur of 21:30 pas geniet van je toetje. Alles gaat op het gemakje. Geen stress en vooral heel veel genieten van het mooie leven. Zit wat in natuurlijk! Waarom altijd maar zo haasten als het allemaal ook een stuk rustiger kan?!

Die Fransen hebben het allemaal wel goed voor elkaar zo hier in dit land. Heel de dag wijn drinken, naar knoflook ruiken (en niemand die zich eraan ergert want he iedereen ruikt ernaar) genieten van de zon, in de mooiste taal van de wereld communiceren (en een hekel hebben om een andere taal te spreken, de Franse taal is heilig vinden ze) de wegpiraat uithangen, met trots rondrijden in een gedeukte auto (ik heb de Champs-Élysées overleefd denken ze) en de hele dag Jeu de boules spelen met een leuk strohoedje op je hoofd. Als we dit in Nederland zouden doen dan kunnen we binnen een halfjaar alle mensen met een burn-out op een hand tellen. En nog vingers overhouden.

SAM_1466

Maar wat doe ik dan zoal de hele dag hier in het zonovergoten Frankrijk. Ja ik zeg het nog even, het zonovergoten Frankrijk. Ik zou bijna pijn in m’n ogen krijgen van die perfect blauwe lucht. Wauw! Naar het strand lopen is eigenlijk de grootste opdracht elke dag. Elke dag m’n handdoek, leesboek en strandstoeltje meedragen. Dat ongeveer een kilometer lang. Dat twee keer per dag is toch al gauw zo’n twee hele kilometer per dag die ik actief beweeg met een paar lichte zweetdruppeltjes op m’n voorhoofd. Om vervolgens op het strand neer te ploffen en te genieten van de warme zon. Uurtje later een zak chips te openen en te genieten van het uitzicht. Het leven is best wel leuk dan. Aan het einde van de dag loop ik met m’n spulletjes weer terug naar de camping en ga ik weer heerlijk zitten. Vakantie is nota bene een stukje ontspannen en niks doen. En laat ik in dat laatste nou eens wereldkampioen zijn. Al drie jaar op rij. Dus ik heb ook zat ervaring natuurlijk!

Die kleine matador aan de overkant van het pad heeft ergens ook wel gelijk. Waarom al zo vroeg eten? Waarom niet nog even het strandgevoel vast houden en pas rond 19:30 eten? Goed advies kleine vriend. Ik kijk op m’n telefoon. 19:26. Tijd om te gaan eten. M’n kleine vriend zie ik ook naar binnen lopen en kijkt nog even om en lacht. Tijd goedgekeurd! Yes! Eet smakelijk.

 

Geef een reactie